Mijn naam is Richard en ik ben op 17 Augustus in 1981 geboren in Eindhoven. Ik groeide op in een liefdevol gezin met mijn ouders en oudere broer. Mijn jeugd was er een met veel liefde, veel vriendschappen. Kortom op een paar vervelende herinneringen na een prima jeugd. Waar ik met veel plezier op terugkijk. Mijn leven kabbelde rustig door, ik deed de opleiding tot interieurbouwer- meubelmaker, kreeg hierin een baan. Vriendinnen, op stap, leuke dingen doen met vrienden, vakanties en ga zo maar door.

 In 2005 raakte mijn toenmalige vriendin in verwachting, kochten samen een huis en in Augustus werd mijn zoon geboren. Ik genoot enorm van het jong vader zijn. De relatie was echter niet gezond, waardoor wij er in 2007 besloten mee te stoppen. Dit viel mij enorm zwaar, met name omdat de consequentie was dat mijn zoontje met zijn moeder mee terug naar Limburg verhuisde. Een enorme mentale klap, waar ik niet aan kon wennen. Het gevoel dat ik wekelijks kreeg als ik hem weer thuis afzetten en 45 min alleen terug in de auto zat is er een van leegte. De weekenden die ik gelukkig elke week met hem had waren 100% voor hem. Hierdoor bouwde wij een hele sterke band op.

 In 2010 leerde ik tijdens het stappen in Eindhoven Marina kennen. Een verpleegkundige die voor haar werk naar Eindhoven verhuisde. Er was een klik, maar aan de andere kant was ik dat moment niet op zoek. We spraken af en uiteindelijk bleken wij enorm goed bij elkaar te passen, ondanks dat wij totaal verschillend zijn. Of vullen wij elkaar juist daarom zo goed aan.

In 2012 kwam de bouwsector in een crisis terecht, waardoor ik mijn baan verloor. Anderhalf jaar zat ik werkloos thuis. Dit was achteraf de tweede mentale klap.

Nadat wij in 2014 voor ons gevoel een stabiele basis hadden gecreëerd d.m.v. ons eigen huis en ik weer een baan had in de interieurbouw om samen ons gezin compleet te maken. Dit werd ons vrijwel meteen gegund. En ik September 2015 werd dan ook onze dochter geboren.

 Marina die door de zwangerschap wat kilo´s had die ze graag kwijt wilde en ikzelf die al vanaf mijn 18e in het krachthonk van de sportschool verbleef besloten samen eens te gaan kijken hoe ver wij ons lichaam konden transformeren. Heel 2016 stond in het teken van de sportschool, krachttraining en leven volgens een aangepast voeding en trainingsschema. Klinkt heel zwaar, maar voor ons is dit het jaar waar wij met enorm veel plezier op terugkijken. In december lieten wij het resultaat zien tijdens een bodybuilding wedstrijd. Wat een uitdaging was dat, totaal buiten je comfortzone, maar een enorm mooie ervaring om op terug te kijken.

Helaas kreeg ik kort na de wedstrijd op mijn werk te horen dat mijn contract niet verlengd werd. 2017 werd een jaar van veel werkgevers, kleine contracten. Maar elke keer opnieuw gaf ik alles om een goede indruk achter te laten. Uiteindelijk resulteerde dit begin 2018 in een burn out. En kort daarna werd Marina ziek. 2018 was dan ook een enorm heftig jaar voor ons beide. Maar begin 2019 besloot ik mijn burn out te zien als een nieuwe kans. Een kans om eens na te gaan denken waar ik nou blij en gelukkig van wordt.

Daarom heb ik mij in 2019 laten omscholen tot personal trainer/voedingscoach.

Daarnaast vond ik een baan bij de sportschool waar ik zelf jarenlang heb getraind. Toch miste er iets. Ik wilde graag persoonlijke begeleiding en aandacht bieden, maar hierin kreeg ik onvoldoende vrijheid.

Daarnaast begon het toch te kriebelen om weer iets met mijn handen te doen. En gezien het werk in de sportschool financieel dusdanig weinig opleverde, besloot ik begin 2020 opnieuw een baan in de interieurbouw aan te nemen. Achteraf was dit geen goede keuze. Na korte tijd werkzaam te zijn kreeg ik opnieuw een burn out. Dit uitte zich in slecht slapen, nachtmerries, psychosomatische klachten (lichamelijke klachten, met een psychische oorzaak) etc.

 Ik kreeg gelukkig een goede ondersteuning. En naast gesprekken ging ik boeken lezen op het gebied van mindset, wandelen, luisteren naar podcasts, mediteren en het allerbelangrijkste, leven vanuit positiviteit.  Dit zorgde ervoor dat er weer ruimte in mijn hoofd kwam. En toen kwam ik erachter dat ik tijdens mijn personal training sessies vaak ook met de klanten in gesprek ging en er onderwerpen naar boven kwamen die op dat moment speelde. Er was veel behoefte naar het luisterend oor. En advies. Van daaruit is het concept voor focus mindset coaching ontstaan. Een brug tussen mindset coaching en training. En dit alles in de meest rustgevende omgeving, de natuur.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *